Maartje

Gevonden: liefdesbetuiging van Maartje. Ergens staat er nu een bos bloemen in een vaas, een nog verpakt cadeautje, zonder een afzender. Een blijk van waardering die vuil en betrapt is achtergebleven op straat. Arme Maartje. Waarschijnlijk zit ze hoopvol bij telefoon, wachtend op dat ene telefoontje. Tevergeefs. Misschien is het afscheuren van een kaartje aan een bos bloemen alles wat nodig is om iemand te breken.

Kleine briefjes met teksten als dit blijft een mooi middel om te communiceren. Handgeschreven briefjes geven de lezer het gevoel dat je er moeite voor hebt gedaan, ook al zijn het maar 5 woorden. Lieve woorden wel te verstaan. Boze briefjes laat je maar achterwege. Daar stuur je maar een e-mail voor.

Wees lief en schrijf. Ik ga het meer doen.

Bedankt Maartje!

When I’m here, I’m home

Assen. Ik heb er alles geleerd. Lopen, praten, schrijven, zelfs voetballen, al zijn daar de meningen over verdeeld. Het is een plek waarmee ik mij identificeer en nog alles mee relativeer. Ware het niet dat ik er inmiddels niet meer woon, ik roep nog regelmatig; ‘Ach, dat had ik daar ook’ en ‘Weet je dat in Assen ze…’ In mijn hoofd is dat altijd bijster interessant, maar ik merk dat ze in Den Haag zo af en toe ook de ‘alles-boven-zwolle-is-te-ver’ mentaliteit hanteren. Sommigen keken me al scheef aan bij Zwolle. Gekkenhuis.
(more…)

A Spekkie Story.

In navolging van mijn grote broer ben ik ook gaan voetballen. Vrijwel direct na het behalen van mijn tweede zwemdiploma werd het stof van de speedo vervangen door het leer van de voetbalschoen. Gek genoeg ben ik op het middenveld begonnen, voor zover je uberhaupt een positie hebt in de F’jes. Toen nog een wendbaar, lichtvoetig mannetje met loopvermogen. Waar ging het mis?
(more…)

Words, Hands, Hearts

Heb je wel eens het gevoel dat alles klopt? Dat het hele plaatje compleet is. Alle puzzelstukjes vallen op zijn plek en er is geen speld meer tussen te krijgen. Het kan bijna niet beter. Momenten van puur genieten. Geen randzaken, geen storing, alleen jij en datgene wat jou zo’n moment kan bezorgen.

Zulke momenten kun je plannen, maar het mooiste is nog altijd wanneer zulke momenten je compleet verrassen. Zo heb ik in 2009 voluit staan kwijlen toen Amy Macdonald met übersexy schotse tongval en blond haar op het podium verscheen tijdens Pinkpop. Ik kon mijn geluk niet op. Wat een vrouw. Ik kon haar totaal niet verstaan, maar dat deed er niet toe. Ik was gelukkig.

Of in je eentje oud en nieuw in Afrika vieren. Kratje halve liters meegenomen en met een pilsje om 12 uur op een bankje gaan zitten, met uitzicht op het Rwenzori gebergte in maanlicht. Vlak na 12 uur klonk er blij gegil vanaf de berg en onstonden er kleine brandhaardjes, verdeeld over de berg. Na verloop van tijd werd er gezongen en kwam de brandhaardjes in beweging. Ze hadden het door; een nieuw jaar. Vol met nieuwe kansen. Een unieke gebeurtenis voor een niet-Ugandees. Ik heb genoten.

Zo heb ik een zak vol met dat soort verhalen. Het zijn verhalen die je, mocht het er van komen, aan je kinderen en kleinkinderen kunt en wil vertellen. Verhalen die jou ontroeren en hopelijk ook degene aan wie jij het vertelt. Het zijn ervaringen die jou dierbaar zijn en met iedereen wil delen, iedereen mag het weten. Stuk voor stuk momenten en gebeurtenissen om te koesteren. Maar zulke verhalen zijn eigenlijk alleen maar woorden, geformuleerd door jezelf. Iedereen interpreteert ze anders.

Er is daarom maar één ding dat echt telt en niet verkeerd begrepen kan worden;

(more…)

Zondag ochtend

Gedichten. Eigenlijk heb ik er niet veel mee. Vaak is het een bijeengeraapt zooitje aan woorden waar je niks wijzer van wordt of het is rijmelarij van het niveau lik me vestje. Een goed voorbeeld is sinterklaas.
(more…)

Een leuke foto..

Minutenlang hing ie aan mijn mouw. ‘Renééé, maak nou die foto van mij! Met dat boompjuh!’ Om mij te overtuigen zette hij een half zeurend Zaans dialect in de strijd, tezamen met een stel puppy ogen waar je geen nee tegen kunt zeggen. Zie hier het resultaat. Beetje ongemakkelijke houding, hangende schoudertjes. Als hij geen felblauwe jas aan had gehad, was hij waarschijnlijk niet eens opgevallen op de foto. En toch vind ik dit een van de leukere foto’s die in het Lake district heb gemaakt.
(more…)

97 things you do NOT want your System Administrator to say

Je kent ze wel, die netwerkbeheerders. Rare snuiters zijn het af en toe. Hoe dan ook, de meesten weten wel van wanten, maar wanneer ze vragen van gebruikers moeten beantwoorden, dan loopt het vaak spaak. Desondanks zijn ze het de mensen die je helpen wanneer je computer vastloopt en je niet kan printen. Maar sommige uitspraken wil je gewoon niet van een beheerder horen;

(more…)